Tubantia Za 3 verliest

Zaterdag 3 oktober traden de mannen van de Breker aan voor de uitwedstrijd met Juliana, dezelfde tegenstander waartegen met 3-1 verloren werd in de Beker.

Tevens speelden de mannen de eerste wedstrijd in het bestaan van Tubantia Zaterdag 3 op dezelfde grasmat, destijds werd na deze wedstrijd Marcel Z. aangesteld als veldtrainer.

De week begon echter al met een zware mededeling van de overheid, de kantines zullen overal voor drie weken gesloten zijn. Een terein waar de mannen van de Breker steevast beter presteren dan de tegenstander. Je zou dus kunnen stellen dat de mannen van Tubantia Zaterdag 3 reeds met 1-0 achter stonden.

Na een matige warming-up was de 1-0 dan ook na 5 minuten een feit. Vanaf minuut 1 werd en enkel zonaal verdedigd waarbij de snelle voorwaartsen van Juliana eenvoudig door de verdedigende linie van Tubantia Zaterdag 3 heen kon voetballen.

Na 10 minuten stond het reeds 2-0 doordat de.mannen van de Breker stonden te slapen in de rebound van een hoekschop. Rond minuut 30 was het wederom raak. Uit een vrije bal wist Juliana de doelman van Tubantia Zaterdag 3 te verschalken. Voor rust werd het ook nog eens 4-0, wederom uit een hoekschop.

In de rust was de teleurstelling en de frustratie groot. Wat is er gebeurd met het team dat juist zo sterk stond te verdedigen in voorgaande seizoenen? Een plan werd gesmeed waarbij er gekozen werd voor een 3-5-2 opstelling. Taak aan de verdediging was om enkel nog aan mandekking te doen.

De tweede helft bleek een totaal andere wedstrijd te zijn. De mannen van de Breker gaven niets weg en kregen zelfs een aantal opgelegde kansen, het was echter Marijn Z. die de 4-1 op het scorebord zette na een feilloos ingeschoten strafschop.

De mannen van de Breker bleven aanzetten maar kwamen niet verder dan een 4-1 eindstand.

De Breker: ik weet niet wat er aan de hand is met mijn jongens. Het vertrouwen en de drive om een mooie pot op de mat te leggen lijkt weg.

We kampen met veel blessures, maar dat mag geen reden zijn om zo veel weg te geven. We lijken op het moment geen eenheid te zijn, en we moeten zien dit tij te keren. Ik weet gewoon dat mijn mannen dit kunnen, ik weet dat we een team kunne zijn op het veld want daar buiten lukt het ook.

We zullen in elkaar en in de leiding moeten geloven, maar daarvoor zal er eerst en goed gesprek plaats moeten vinden.

Of mijn positie ter discussie staat? Dat lijkt me logisch.

Als manager ben ik eindverantwoordelijk, maar ik geef niet op zonder te strijden!

Deel dit bericht:
Terug naar nieuws