Semi-Profvoetbal in Hengelo

Het jaar 1955. Het eerste prof seizoen.
Vlnr staand: Lippinkhof, Reuvekamp, Lentink, Scholder, Perik en Broersma. Gehurkt: Eppink, Kamphuis, Wijkman, Philips en Hubert.

In 1955 nam Tubantia de licentie over de beroepsvoetbalclub Twentse Profs.
Deze profclub werd op 1 juli 1954 opgericht en speelden voor een ‘wilde bond’ maar na de fusie tussen NBVB en KNVB gingen de Twentse Profs in 1955 ter ziele. De ‘wilde’ competitie heeft in het totaal maar tien wedstrijden geduurd.

Het vijf jaar daarvoor opgeleverde Stadion Veldwijk was de vaste speelplaats van de Twentse Profs en wordt nu, een jaar later, de thuisbasis van Tubantia.

De clubkleuren worden: Rood shirt, witte broek, rode kousen. Ondanks een succesvolle start is het stadion met 30.000 plaatsen en een sintelbaan veel te groot/sfeerloos. Dat Tubantia vanaf 1955 deel neemt aan het betaald voetbal is met de kennis van later geen gelukkige keuze geweest. Maar de vooruitzichten waren perspectief vol.

Na het eerste seizoen 1955/1956 weet Tubantia zich met een gedeelde vierde plek in de 1e klasse te plaatsen voor een beslissingsduel met Fortuna Vlaardingen. Bij winst zou de selectie het nieuwe seizoen in de 1e divisie mogen meten. Het duel werd gespeeld op neutraal HVC terrein op Birkhoven in Amersfoort.

Helaas geen promotie naar de 1e divisie. Naar later zou blijken is de 2e divisie eigenlijk wel de bovengrens. In de jaren die kwamen zou Tubantia in de middenmoot mee draaien, bijvoorbeeld in 1957/1958.

Langzamerhand wordt duidelijk dat Tubantia, zelfs in de 2e divisie, geen toegevoegde waarde heeft, neem het seizoen 1962/1963. Soms duikt de club even op in het nieuws.

Bijvoorbeeld in de KNVB beker competitie van 1957/1958 als Gerrit Lippinkhof vijfmaal scoort tegen de amateurs van RES uit Bolsward en met 6-1 de volgende ronde werd gehaald. In de derde ronde is Vitesse met 0-2 te sterk. Ook in het bekerseizoen 1961/1962 duikt Tubantia op in het nieuws.

Na een 1e ronde overwinning uit tegen streekgenoot Oldenzaal 1-3 volgt een interessant treffen uit tegen Enschedese Boys die in de subtop van de 1e divisie meedraait.

Na 90 minuten is de stand 2-2, met twee doelpunten van Frans Olde Riekerink. Dan komt in de verlenging het moment van Abe Lenstra. Zoals iedereen weet kan hij, als geen ander, de wedstrijd aan zich voor bij laten gaan. Zo sloft hij over het veld maar dan ineens, heel effectief scoort hij met een éénvoudige voetbeweging en ligt Tubantia er alsnog uit na een verdienstelijke wedstrijd.

Door de ogen van Dick Bruijnesteijn
Hiernaast vier iconen uit de begintijd van het betaald voetbal van H.V.V. Tubantia. Karaktervol en met humor getekend door Dick Bruijnesteijn. Dick was een striptekenaar/cartoonist of, zoals hij het zelf noemde, een poppetjestekenaar.

Hij kon als geen ander het karakter van de geportretteerde in een snelle schets vast leggen. Bruijnesteijn was een observator pur sang. Deze voetbalplaatjes waren een enorme rage in de vijftig en zestiger jaren toen ze door kinderen op straat en schoolplein volop werden geruild. Zij zaten verpakt in een Monty kauwgum zakje.

Bij de bevrijding van de 2e wereldoorlog kwamen breeduit kauwend de Amerikaans/Canadese bevrijders de grens over. Ze kauwden zelf, maar deelden het ook uit. Steeds meer Nederlanders leerden kauwgom kennen. Kauwen op kauwgom werd stoer gevonden.

Heel wat Nederlandse jongens wilden er net zo stoer uit zien als Amerikaanse soldaten. Om indruk te maken, en natuurlijk omdat het lekker was. Ook meisjes gingen kauwen. Die associatie, de bevrijding/feest en kauwende geallieerden, maakten kauwgum/plaatjes populair. Nu nog steeds zijn de voetbalplaatjes een gewild verzamelobject. Monty verwijst naar de beroemde Engelse veldmaarschalk Bernard Law Montgomery.

1967: Het einde van het avontuur
Anno nu wordt er met trots en weemoed teruggekeken. De historie van Tubantia heeft bijgedragen bij de ontwikkeling van het betaald voetbal. Met vallen en opstaan, hebben zij en alle andere clubs bijgedragen aan Nederlandse profvoetbal waar het nu staat.

Aan het einde van het seizoen 1966/1967 werd er door het bestuur en ledenraad besloten om terug te keren naar het amateurvoetbal. De rol van

Stadion Veldwijk als voetbalaccommodatie behoort tot het verleden.
De laatste wedstrijd in het betaald voetbal van Tubantia is op zondag 4 Juni 1967. Uit op Kaalheide te Kerkrade werd er met 3-2 verloren van Roda JC. De Limburgers gaan spelen om promotie. Na 12 jaar gaat HVV Tubantia terug naar de amateurs en breekt er weer een nieuwe periode aan.

Stadion Veldwijk