Clubicoon Henk Renssen
Door Gerard ter Hedde (voorzitter HVV Tubantia)

“Een monument van het Hengelose voetbal, Henk Renssen, overleden”. Zo kopte afgelopen woensdag de digitale versie van De Twentsche Courant Tubantia. Een monument van het Hengelose voetbal, met name en vooral binnen onze club, zijn club, HVV Tubantia.

Een absoluut clubicoon, Erelid sinds 2010. Tijdens de afgelopen Algemene Ledenvergadering, hebben we Henk nog mogen huldigen met zijn 75 jarig lidmaatschap. De aanwezigen die avond in ons clubhuis, gaven hem een welverdiende staande ovatie. Uit respect naar Henk en zijn familie hebben we als vereniging het afgelopen weekend niet gevoetbald. Vanaf morgen gaan we dat weer doen.

Henk Renssen is 10 jaar oud als hij lid wordt van HVV Tubantia. We gaan dan terug naar de oorlogsjaren uit de vorige eeuw. Hij blijkt aardig te kunnen voetballen, wat heet, hij is dermate goed dat hij op 21 jarige leeftijd een aanbieding krijgt van Rigtersbleek, een van de toon aangevende ploegen uit Oost Nederland. Henk stemt in met het voorstel en gaat betaald voetbal spelen in Enschede. Na 5 seizoenen De Bleek, maakt hij de overstap naar VV Oldenzaal, dat hij vervolgens na 3 seizoenen verlaat om terug te keren naar huis, naar Tubantia, zijn club.

Bij zijn terugkeer ontmoet Henk o.a. Bertus Strating, de toenmalige midvoor en topscorer die in 1963 is overgekomen van Emmen. Ze kunnen het goed met elkaar vinden en tussen Henk en Bertus ontstaat een vriendschap voor het leven, zowel binnen als ook buiten het veld. Door dik en dun, in goede en in slechte tijden. Afgelopen week , naar later blijkt, een paar uur voor het overlijden van Henk hebben ze nog oude herinneringen opgehaald, werd er nog gelachen en bedankten beiden elkaar voor 55 jaar vriendschap. Hoe mooi en ontroerend!

“We waren een vriendenteam dat veel voor elkaar over had”, vertelde Bertus over de laatste 4 seizoenen dat ze samen betaald voetbal speelden. “Naar uitwedstrijden gingen we met de trein”. Onderweg werd er dan gekaart, “Boonaken” met Henk misschien wel als meest fanatieke deelnemer. “Als we onderweg moesten overstappen, werden de koffers zo op het perron gelegd dat we gewoon door konden kaarten”.

Samen spelen ze nog betaald voetbal tot 1967. Het toenmalige bestuur besluit op dat moment om te stoppen met betaald voetbal en Tubantia keert terug naar de amateurs. Beide vrienden spelen vervolgens nog jarenlang, en tot op hoge leeftijd samen in een vriendenteam.

Illustere Tubantianen maken deel uit van dit team. Om er enkele te noemen: Stef Wonink, Albert Hilverink, Cees de Boer, Ger Verbeek, Jan Verdriet, Herman Eelderink en niet te vergeten wijlen Willem Huisman. Allen zonder uitzondering volbloed Tubantianen.

Getraind werd er op de donderdagavond. De donderdagavond bij Tubantia wordt een begrip. Niet zozeer vanwege het voetbal, als wel vanwege de gezelligheid die er na afloop van de training in het clubhuis heerste. Er werd gepraat, gedronken en vooral veel gelachen. Ook werd er soms gezongen. Het nummer Gigi L’amoroso van Dalida behoorde tot de favorieten van Henk. Als het nummer door het clubhuis schalde, brulde Henk vaak uit volle borst mee. Regelmatig werd door 1 van de heren de klok achter de bar een uurtje achteruit gezet, met de bedoeling de gezelligheid zo lang mogelijk te laten duren.

De dienstdoende barkeeper werd dan wel eens door zijn vrouw gebeld; “waar blijf je toch”, “hoezo het is pas half 12”, “half 12?, half 1 zul je bedoelen” zo kreeg hij dan te horen aan de andere kant van de lijn. Dit natuurlijk tot grote hilariteit van de nog aanwezigen. Henk maakte nadrukkelijk deel uit van deze groep. Hij behoorde vaak tot 1 van de gangmakers.
Gingen de heren dan zo rond de klok van 01.00 uur naar huis? Nou, niet echt. Regelmatig bracht men dan nog wel een bezoek aan de lokale horeca . Als gevolg van dit soort nachtelijke escapades werd de markt op de vrijdagmorgen wel eens overgeslagen. Op de wedstrijddagen duurde de zgn. 3e helft vaak langer dan de 1e en de 2e helft bij elkaar en 1x per jaar gingen de heren gezamenlijk een dag op pad.

Nadat Henk als speler is gestopt bij Tubantia 1 wordt hij trainer. Zijn trainersloopbaan start in Ootmarsum bij KOSC, vervolgens traint hij 1,5 seizoen Tubantia, 4 jaar WVV in Hengevelde en sluit hij deze periode af bij ATC'65

Hij maakt zijn comeback als trainer op het moment dat kleinzoon Gilian zijn eerste paar voetbalschoenen aan mag doen. Te beginnen bij de Fjes en daarna nog 2 jaar van de Etjes. Trainer van Gilian en zijn voetbalvriendjes. Van al zijn jaren als trainer, waren deze voor Henk misschien wel de mooiste, zo vertelde Marcel mij. Ook de voetbalvriendjes van toen kijken hier met ontzettend veel plezier op terug. Een aantal van hen hebben vandaag bij binnenkomst de kist gedragen. Ze zijn er allemaal!

Henk’s comeback als trainer: het heeft er ongetwijfeld aan bij gedragen dat er 3 generaties Renssen in het eerste van Tubantia hebben gespeeld. Henk, Marcel en Gilian. Twee keer, zo vader, zo zoon.

Henk Renssen heeft ontzettend veel voor Tubantia betekend en gedaan: hij begon natuurlijk als voetballer, werd trainer, was lid van de technische commissie, lid van het veteranenbestuur, trainer bij de pupillen, leider van Tubantia 1 en heeft ook nog deel uitgemaakt van het hoofdbestuur. Dat laatste duurde niet zo lang. Henk was niet zo van het “compromis”. Hij achtte zichzelf daarom niet geschikt en stapte zelf uit het bestuur. Ook dat is een kwaliteit.

Maar bovenal was hij een echte Tubantiaan, heel vaak gewoon even op de club. De slopende spierziekte IBM zorgde ervoor dat, gedurende de laatste jaren, zijn doordeweekse bezoekjes aan de club steeds minder werden. Wel bleef hij trouw de wedstrijden van het eerste bezoeken, zowel thuis als uit. Hij was een klankbord voor velen, ook voor mij. Daarvoor dank ik hem zeer.

Vanwege zijn vele verdiensten voor onze vereniging werd Henk in 2010 benoemd tot Erelid van Tubantia, en sinds 2011 draagt het nieuwe hoofdveld op ons prachtige complex zijn naam. Vanzelfsprekend werd het veld door Henk zelf “geopend”.

Het DNA van een vereniging ontstaat, en wordt gevormd door de mensen, vaak door hele families, die van generatie op generatie deel uitmaken van zo’n gemeenschap. HVV Tubantia bestaat 119 jaar. Henk Renssen heeft in de 75 jaar dat hij lid is geweest voor een belangrijk deel bijgedragen aan het DNA van onze club, van zijn club. De steun en support van Ria in deze, kan en mag niet onvermeld blijven.

Ria, namens alle Tubantianen bedank ik jou voor het feit dat Henk zoveel tijd aan Tubantia heeft kunnen en mogen wijden. En namens ons allen spreek ik de wens uit dat we jou in de toekomst nog vaak bij ons mogen begroeten. Voor nu en de komende periode wensen wij jou, de kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.

Henk, bedankt voor alles. We zullen je nooit vergeten. Rust zacht.

Sponsors