Tubantia graaft glorieus verleden op

Het authentieke shirt is mooi in zijn eenvoud. Egaal rood, met een simpel kraagje, zonder overbodige franje. De smetteloos witte broek en witte kousen maken het af. Tubantia is altijd de club van klassiek rood en wit geweest. Of beter gezegd, bijna altijd. `Ooit speelden we eens een belangrijke wedstrijd tegen Vitesse en om te imponeren verschenen we in het tenue van het grote Real Madrid. Maar in onze witte plunje stonden we binnen een minuut al met 1-0 achter, we verloren uiteindelijk met 6-1', vertelt voormalig speler Frans Olde Riekerink.

Het is een verhaal uit de jaren zestig als het statige Tubantia zich wentelt in het betaalde voetbal. De Hengeloërs spelen in de tweede divisie A, temidden van roemruchte clubs als Alkmaar'54, SC Heerenveen, RCH, Zwolsche Boys, Hilversum en Zwartemeer. Dat uitgerekend Ajax nu bereid is om het jubileum luister bij te zetten, mag de huidige derdeklasser als een eerbetoon beschouwen aan die bloeiperiode. Normaal gesproken speelt Ajax in de voorbereiding alleen tegen hoofd- of eersteklassers.

Ook in zijn beste jaren is Tubantia overigens geen ploeg van grote namen. Wel van lokale helden als de gebroeders Olde Riekerink, Henk Renssen, Guus Velders, Henk ten Brink, Jan Nijhuis, Roel Weisfeld, Barend Vrielink, Appie Baas, Paul Lankamp, Rinus Paskamp, Jan Kers, Bennie Haghuis en Rolf Weisfeld. Maar de bekendste van allemaal is Bertus Strating, de legendarische midvoor met het verwoestende schot in de benen. Strating schiet zo hard, dat zelfs de doelnetten zijn kanonskogels vrezen. Strating is overigens geen geboren Tubantiaan. Pas als hij op zijn 26e een baan krijgt aangeboden bij Holland Signaal, kiest hij voor Tubantia.

De beste prestatie levert Tubantia eind jaren vijftig met een elftal dat voortkomt uit de Twentse Profs. In het seizoen 58/59 speelt Tubantia in Amersfoort tegen Fortuna Vlaardingen een beslissingsduel voor promotie naar de eerste klasse. `Maar die wedstrijd verloren we met 2-1', aldus Jan Lentink, een van de spelers van het legendarische elftal, waarin verder ondermeer Timo Broersma, Jacky Jurrisen en de Almelose gebroeders Van der Veen acteren. Lentink speelt enkele jaren betaald voetbal bij Tubantia. Hoewel betaald... `Die bedragen stelden toen niet veel voor', aldus Lentink. `Het was meer een amateurclub die legaal betaalde. Voor een training kregen we vijf gulden, terwijl een overwinning goed was voor vijftig gulden.'

Tubantia werkt zijn wedstrijden af in Stadion Veldwijk, in die dagen een prachtig onderkomen. `Tegen Heracles waren er een keer tienduizend mensen, maar over het algemeen zaten er tussen de vier- en vijfduizend toeschouwers', aldus Lentink. Financieel wordt Tubantia niet veel wijzer van het betaalde avontuur. Al na vijf jaar betaald voetbal bezit de club een negatief vermogen van bijna 100.000 gulden. Als de Hengelose industrie in de midden jaren `60 de handen van de club afhaalt, is het snel gedaan met het betaalde voetbal in Hengelo. In 1967 keert Tubantia, dat in dat seizoen als voorlaatste eindigde in de tweede divisie, terug naar de amateurs.

Vanavond op het eigen sportpark aan de Verlengde Polluxweg wordt dat mooie verleden nog een keer opgegraven, met een wedstrijd tegen een andere honderdjarige, AFC Ajax. Mooier kan het eeuwfeest van de club, die het afgelopen seizoen kampioen werd in de vierde klasse, niet gevierd worden.